Het Opinie-Journaal (15/20)
(eerder gepubliceerd in HP/De Tijd, 6 augustus 2004
)
door Henry R. Sturman
Vorige Volgende
Vorige week zaterdag bracht het NOS Journaal een afschuwelijk bericht: “Volgens schattingen van de Verenigde Naties werkt inmiddels een half miljoen Russische vrouwen als seksslavinnen in het buitenland.” Gelukkig klopt er niets van dat bericht. Die schatting betreft namelijk niet het aantal seksslavinnen, maar het aantal Russische vrouwen dat in het buitenland als prostituee werkt.
Vermeende seksslavernij is de terugkeer van een culturele mythe van rond 1900. Ook toen waren er sensatieverhalen over jonge naďeve onschuldige blanke meisjes die voor seksslavernij naar het buitenland werden gelokt of ontvoerd. Men nam aan dat jonge vrouwen meestal niet vrijwillig prostituee werden, en zeker niet als er ongure buitenlandse pooiers in het geding waren. Tegenwoordig accepteert men weliswaar dat westerse prostituees hun beroep vrijwillig uitoefenen, maar nu worden de Oostblokhoeren te jong, onschuldig en onderontwikkeld geacht om daar vrijwillig voor te kiezen.
Deze oude legende past goed bij de moderne feministische visie dat een vrouw nooit vrijwillig hoer zou worden, en dat dus alle prostitutie slavernij is. Net als vroeger is de gewetenloze vrouwenhandelaar vaak een jood. Het meisje dat de hoofdrol speelde in de NOS-reportage kwam dan ook na haar brute inwijdingsverkrachting terecht in ‘de hel van een Israëlisch bordeel’. (Bron: Loose Women or Lost Women? Gender Issues, winter 2000.)
Dit alles wil uiteraard niet zeggen dat er geen geweld en misleiding in de seksindustrie voorkomt. Maar de hoeveelheid misleiding zal niet zo groot zijn als in de nieuwsindustrie.
Terug naar Henry Sturmans homepage
Email: henry@sturman.net